Ksm

Tsm

Pvg

Rgu

Sls

Sbs

Ggd

Vor

Ssm

Rsb

Asm

Hal

Bbu

Wsp

Gst

Rgs

nsb

Rgu

Bbbpu

Syp

Bml

Abd

Mks

Ptm

bbt

Jmb

Pls

Gsb

sab

Rpp

Rmb

Jmb

तिमीलाई कस्तो छ ? गाउँघरको खबर के छ ? आमा ! दु:ख सुख गरेर घर भित्रै बस्नु है । बाहिर कुनै हालतमा पनि ननिस्किनु है ।

उता चीनतिरबाट कोरोना भन्ने रोग संसार भरि फैलिएको छ । सारा संसार नै पिडामा पिल्सिएको छ । पचास हजार भन्दा बढी ले संसार छोडिसके अनि दस लाख बढी जनामा यो रोग देखियो भन्छन् । निकै पिर लागेको छ आमा ! तिमी त्यहाँ त्यसै त बुढी र रोगी छौ पहिले देखि त्यसमाथि नेपालमा समेत यो रोग फैलिने डर भयो।

अलिकति पैसा पठाउँछु भन्न पनि आमा अहिले मेरो काम नै छैन । तिन साता भैसक्यो काम बन्द भएको । म पनि दिन रात कोठा मै बसेको छु । पैसा पनि सकिसक्यो । धेरै थोरै पुर्याएर खाएको छु । बाहिर जान सक्ने बातावरण पनि छैन । ठुलो दोधारमा छु आमा, यो रासन सकिएपछि के खाने होला ? कति दिन तिमीले पस्किएको खाना सम्झेर भोकै रुदै दिन रात कटाउने होला ।

अष्ट्रेलिया सरकारले पनि हामी जस्ता विद्यार्थीलाई केहि गर्न नसक्ने भनिसक्यो । आफ्नो खर्च , खानबस्नको व्यवस्था आफै गर्न सक्दैनौ भने फर्केर आफ्नै देश जाउ भनिसक्यो । म के गरूँ आमा ?

यहाँको सरकारको यो समाचार सुन्दा म आफैलाई सम्हाल्न नै सकिन । घर , तिम्रो र बुढा बाको अनुहार अनि मेरो वर्तमान र भविष्य सम्झेर एक्लै कोठामा भक्कानिए , धेरै बेर घोप्टो परेर सिरानीलाई अंगालेर रोएँ । अहिले त म अष्ट्रेलिया आएर ठूलो गल्ती गरें जस्तो महसुस गरेको छु । घर न घाटको भएको जस्तो लाग्दैछ ।

तिम्रो काखमा हुँदा यताको सिन्को उता नसार्ने मैले ,यहाँ आएर जुठा भाडा र फोहोर टोइलेट पनि सफा गरेर पनि म आएको १६ लाख ऋण तिर्न सकेको छैन । बाउले दस नंग्रा खियाएर जोडेको खेतको टुक्रो पनि बैंकमा धितो राखेर , तिम्रो गलाको तिलहरी बेचेर तिमीलाई सुखमा राख्ने सपना देख्दै अष्ट्रेलिया उडेको मान्छे म, आज यदि यो बन्द कोठामा भोक भोकै मरीहाले भने पनि मेरो लास गन्हाएपछि मात्र म मरे भन्ने थाहा पाउनेछन् अर्को कोठामा बस्नेले । मेरो जिन्दगी अर्थहीन भएको छ आमा । म साँच्चै बिचल्लीमा परेको छु ।

सुनेको छु यो कोरोना भन्ने रोगले मान्छे मर्यो भने पनि लास छुन कसैले पाउदैनन रे । फेरी नेपालमा पनि त फैलिंदै छ । तिमीलाई केहि भैहाल्यो भने ? म सोंच्न पनि सक्दिन आमा ! त्यसैले आमा आफ्नो निकै ख्याल गर है । हरेक साँझ बिहान बेसार , जुवानो , अधुवा , लसुन पानीमा उमालेर तिमी पिउनु अनि बालाई नि पिलाउनु है ।

म यो परदेशमा जनतन प्राण धान्ने छु । हेरौँ आमा, भाग्यले कहाँ पुर्याउछ , अझै कति दु: ख दिन्छ । सकें भने र अलि वातावरण सुध्रियो भने ऋण तिरेर तिमीलाई सुख दिने सपना पुरा गर्न लागिपर्नेछु । कहिल्यै नरुनु , सधै तातो पानी पिउनु । आफ्नो र बा को ख्याल राख्नु ।।।

( सम्पूर्ण प्रवासी नेपाली विद्यार्थीमा समर्पित )